περιβάλλον και αρχιτεκτονική, φυτεμένα δώματα…

•Κυριακή, Απρίλιος 6, 2008 • 1 σχόλιο

Σήμερα που το μπετόν κατακλύζει τις πόλεις είναι μεγαλύτερη από ποτέ η ανάγκη αναζήτησης τρόπων δημιουργίας δομών φιλικών προς το περιβάλλον. Λύσεις όχι αποσπασματικές αλλά που να συγκροτούν έναν ολόκληρο τρόπο σκέψης. Στην παρούσα ανάρτηση θα γίνει μια σύντομη παρουσίαση των πλεονεκτημάτων των φυτεμένων δωμάτων με πρόθεση να φανεί πως μπορούμε να δημιουργούμε με σεβασμό στο περιβάλλον.

Οι φυτεμένες οροφές αποτελούνται από ένα στρώμα βλάστησης, το οποίο αναπτύσσεται σε ειδικά διαμορφωμένο επίπεδο

Το φυτεμένο δώμα έχει πολλά πλεονεκτήματα πέραν της ευχάριστης παρουσίας φυσικού περιβάλλοντος. Βελτιώνει το κλίμα της πόλης , εμπλουτίζει τον αέρα με οξυγόνο ενώ ταυτόχρονα μειώνει το διοξείδιο του άνθρακα, παρέχει θερμική προστασία και δροσισμό της κατοικίας ενώ προστατεύει από την έντονη καλοκαιρινή ακτινοβολία.

Επειδή αποτελεί μέσο θερμικής μόνωσης του κτιρίου, λόγω των υλικών από τα οποία αποτελείται (χώμα ικανού πάχους και αέρας που εγκλωβίζεται μεταξύ των φυλλωμάτων των φυτών). Θα πρέπει, βέβαια, να συνδυάζεται με κατάλληλα θερμομονωμένη και υγρομονωμένη κατασκευή της οροφής.

Το καλοκαίρι το φυτεμένο δώμα εμποδίζει την ηλιακή ακτινοβολία να φθάσει στο κτιριακό κέλυφος, μέσω της σκιάς που δημιουργούν τα φυτά στην επιφάνειά του. Πρακτικά μπορούμε να πούμε ότι μηδενίζει την επίδραση της προσπίπτουσας ηλιακής ακτινοβολίας στην οροφή του κτιρίου, η οποία αποτελεί σημαντική πηγή θερμικής επιβάρυνσης του κτιρίου. Αυτό οφείλεται στην ιδιότητα του χώματος να κρατά σταθερή την θερμοκρασία κάτω από την επιφάνειά του

Εν γένει το φυτεμένο δώμα συνεισφέρει στη δημιουργία ήπιων συνθηκών στους χώρους πάνω από τους οποίους τοποθετείται.

Τόσο η κατασκευή του, όσο και η επιλογή των φυτών πρέπει να εξαρτάται από το είδος της οροφής, αλλά και από τις κλιματικές συνθήκες της περιοχής. Σε γενικές γραμμές 1μ. χώμα μπορούμε να έχουμε ψηλή φύτευση, ενώ με 0,60 μ. μπορούμε να έχουμε τυπική μεσαία. Δεν πρέπει να παραληφθεί ότι είναι καλό να γίνει πρόβλεψη ύπαρξης φυτεμένου δώματος από το στάδιο της μελέτης του κτιρίου έτσι ώστε να δημιουργηθεί κατασκευή στατικά επαρκής να δεχτεί το μεγάλο φορτίο του χώματος και της φύτευσης. Επίσης πρέπει να γίνει σωστή μελέτη θερμομόνωσης και πάνω από όλα στεγάνωσης.

Δείτε επίσης σχετικά

  1. την ιστοσελιδα greenroofs
  2. πώς το σκέφτηκε ο Hundertwasser πολλά χρόνια πριν
  3. από τη θεωρία στην πράξη, δείτε εδώ
  4. κέντρο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας

Linear and multiple Horizons, Landscapes of social complexity.

•Τετάρτη, Φεβρουαρίου 13, 2008 • 4 Σχόλια

Dutch cityscaoe

A continuous horizon, no alterations in height, just a straight line and what emerges from the ground is either trees or cityscapes. The only scars on the soil are the canals; also linear most of the times they constitute a huge drainage network that reflects the constant and amazingly fast alterations of the lively sky. The landscape itself is also lively, has also been subjected to tremendous changes and is still altering in such a way that becomes the archive of its own history. But obviously it is not a mere container of history. No matter how much formable or deformable a container can be it is always detached from what it carries but here landscape and history are one, embedded to each other, the one exists as the result of the other and they are not preconditions to built upon them, they are built conditions that participate actively and formatively. What is the dominant as a formative condition is the artificial flatness with its great benefits for the functionality, efficiency, production and the exploitability of usable ground by maximizing the land area.

But what Holland has is what it lacks. Multiple horizons, curves of the ground smooth or dramatic forming hills and mountains are absolutely absent from both the Dutch landscape and the Dutch city. What is there instead is a flatness that defines equality but also kills spatial multiplicity.

This multiplicity the Dutch landscape lacks is to be found elsewhere; in the society itself which is a real mosaic of different identities and forms a social field of extremely complex and interesting interrelations connecting people that are different in any sense one could imagine, concerning, job, income, origin, ethnicity, language, political ideology, religion, sexual orientation etc. This social-scape though is not having an impact on the ground and is not a result of the ground itself, it is detached. Social grouping and exclusions, high concentrations of specific social characteristic and activities and low ones take place on two axes, on a surface where height and depth are absent. Instead of them, water dominates as the main factor of a landscape complexity and in the same time as the paragon fort the spatial articulation of different social characteristics.

But still an anomalous ground and a more complex topography have many important characteristics that it is difficult to substitute. They have certain ways of interacting with the society and activate social mechanisms only with the use of different viewpoints and altering visibilities.

A panoptic supervision as it is imposed by a viewpoint high over a city is often connected with the idea of centrality and the spatial accumulation of power. In his «Herostratus», Jean Paul Sartre describes the feeling of superiority someone has while looking other people from above, from a high viewpoint. It is this ability of height to signify power that explains why palaces and castles were so often built on spots like that. But apart from concentrating and signifying the power such places have always been privileged for the development of cities. Ideal for defense against intrusions and in the same time able to function as places of gathering, as places for anticipating the surrounding landscape and for cultivating the idea of the city as polis, as a social formation, while the urban fabric was developing around them both literally and metaphorically. They were called Acropolis.

On the other hand, apart from height, there in a landscape there is also depth. The cavity of the ground was always to function as place for someone to be hidden, imposing a feeling of protection, becoming a shelter or a haven which when it was extending underground was resembling Kafka’s «Der Bau» adding a new layer to the city, contributing to its complexity and multiplicity.

The high and the low are so strongly connected with the exposed and the hidden, the public and the private. Terms that are carriers of binary oppositions that are binding them together and often inscribe them in space, making the city a result of their continuous interrelation forming multiple horizons and several layers of experiencing it.

Of course such a kind of complexity is a result of the natural preconditions. It cannot be planned or designed; it’s not a result of any kind of technical, technological or artificial approach towards the design process or the design product but rather the outcome of the combination of the topography of the ground and the intuition of people that built on it. It is the result of dynamic autopoetic processes that take place on the landscapes themselves, not on blank papers. The author is not one or two, is not even a system o authors since the idea of authorship is connected to the concept of authority and a city, or to be more precise a polis, should not be about authority or control but rather about losing control and sharing authority. It’s not about a designer looking the 2D plan from above as a superior creator who is detached from it. It is rather about experiencing the 3D landscape and cityscape as social fields, from their inside participating actively to the dynamic production of them.

Greek cityscape

Charalampos Cheizanoglou

Αρχιτεκτονική – δημιουργία ή καταστροφή;

•Σάββατο, Φεβρουαρίου 9, 2008 • 10 Σχόλια

Η αρχιτεκτονική σύμφωνα με τον Valery, όπως και η μουσική, διαφέρουν από τις άλλες τέχνες γιατί παράγουν κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που υπάρχει ήδη στη φύση. Παράγει εικόνες, χώρους και ποιότητες πολύ διαφορετικές από το φυσικό περιβάλλον.

Όσο κι αν επηρεαζόμαστε από το φυσικό κόσμο στην αναζήτηση της μορφής δημιουργούμε με ανθρώπινα κριτήρια και για αυτό οι μορφές και οι όγκοι που παράγουμε είναι ξεκάθαρα ανθρώπινοι. Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι μεν προϊόντα της γης, διαμορφωμένα με τέτοιον τρόπο ώστε να εξυπηρετούν τις οικοδομικές μας ανάγκες δε. Το μπετόν όσο κι αν προέρχεται από ασβεστολιθικά και αργιλοπυριτικά πετρώματα δεν παύει να είναι τεχνητός λίθος. Ένας τεχνητός λίθος που πλέον κατακλύζει τις πόλεις, δημιουργεί μικροκλίμα, υψώνεται προς τον ουρανό κρύβοντάς τον κι εμείς επιλέγουμε ακόμα να τον χρησιμοποιούμε.

 

Τελικά πότε η αρχιτεκτονική είναι δημιουργία και πότε καταστροφή;….

Δηλώστε Παρών…

•Πέμπτη, Δεκέμβριος 13, 2007 • 27 Σχόλια

Η δημιουργία του παρόντος ιστολογίου προκύπτει, όπως είπε και η Πετρούλα στην εναρκτήρια ανάρτησή της, από την ανάγκη να συζητηθεί η σύγχρονη αρχιτεκτονική θεώρηση και παραγωγή, σε διεθνές αλλά και σε τοπικό επίπεδο. Καλούνται όλοι οι Έλληνες bloggers που είτε είναι αρχιτέκτονες, είτε το γνωστικό τους αντικείμενο συμπεριλαμβάνεται σε αυτά που συμμετέχουν στη διαμόρφωση του χώρου γύρω μας, είτε απλά έχουν ένα ενδιαφέρον και ευαισθησία πάνω στα θέματα που αφορούν στο χτισμένο περιβάλλον. Σκέψεις, θέσεις και γνώσεις θα θέλαμε να μοιράζονται οι συμμετέχοντες σε αυτό το blog με στόχο να προχωρήσουμε τη σκέψη μας ένα βήμα παραπέρα. Σε μια χώρα με σοβαρά προβλήματα στην «χτισμένη εικόνα» της, όπως είναι η δική μας, τέτοιες συζητήσεις είναι αναγκαίο να ξεκινήσουν για να επέλθει η παραμικρή αλλαγή.

Αν έχετε κάτι να πείτε πάνω στο θέμα που πραγματεύεται το παρόν blog, μπορείτε να το μοιραστείτε με συναδέλφους και με ανθρώπους με τους οποίους έχετε κοινά ενδιαφέροντα, αφήστε μας το e-mail σας σαν σχόλιο σε αυτήν την ανάρτηση ή στείλτε το στο spaceaesthetic/at/gmail/dot/com για να γίνετε μέλη και να μπορείτε να δημοσιεύετε αναρτήσεις σε αυτό το blog(πρέπει να έχετε λογαριασμό στο wordpress, o οποίος είναι δωρεάν). Οποιαδήποτε παρατήρηση πάνω στο στήσιμο-εμφάνιση ή αλλο θέμα είναι ευπρόσδεκτη. Το παρόν, δεν είναι προσωπικό ιστολόγιο και φιλοδοξεί να φιλοξενήσει όσους περισσότερους ανθρώπους μπορεί (βλέπω ότι το όριο είναι 35 αλλά μακάρι να φτάσουμε μέχρι εκεί και μετά βλέπουμε… υπάρχουν επιλογές).

Συγχαρητήρια στην Πετρούλα για την όμορφη ιδέα!!!

Καλή αρχή…

•Πέμπτη, Δεκέμβριος 13, 2007 • Σχολιάστε

Αυτό το Blog σκοπό έχει να συγκεντρώσει τους έλληνες αρχιτέκτονες bloggers σε έναν διαδικτυακό τόπο συζήτησης. Θέματά του, η Αρχιτεκτονική στον κόσμο, στην Ελλάδα και οι σκέψεις επάνω στην ουσία της Αρχιτεκτονικής, αυτό που βρίσκεται πίσω από αυτό που βλέπουμε, εκείνο που τελικά δημιουργεί το χώρο.

 

Το εγχείρημα τολμηρό, γι’ αυτό μη διστάσετε να προτείνετε ο,τιδήποτε.